
من اولین بار تصویر این سنگ نگاره را در کتابخانه ی بنیاد ایرانشناسی نیشابوردر کتابی مربوط به تاریخ موسیقی دیدم و از همان لحظه نخست من را مبهوت خود کرد.
خوب به آن نگاه کنید! به مراسمی در ۵۰۰۰ سال پیش می نگرید...در ایران زمین
آن بالا کسی در حال نواختن چنگ است سازی که نوازندگان انگشت شماری در ایران امروز و شاید در جهان دارد
پایین تر کسی سازی شبیه به شیپور می نوازد! نمی دانم آیا این ساز باستانی بدرستی چیست و چه نام دارد و از همه مهمتر چه نوایی!
روبرویش مردی سازی کوبه ای را می نوازد و آنسوتر مردی دیگر با سبکی آشنا مشغول خواندن است!
به حالت او که نگاه می کنی شباهت بسیاری به خوانندهای سنتی امروزی در خاورمیانه دارد که زده است زیر آواز...همیتطور اذان گویان و قاریان کتب مقدس...
روبروی آنها مرد یا زنی نشسته بر سطحی بالش مانند که توسط خدمتکاری پذیرایی می شود شاید این مراسم برای او برپا شده است و...
این که این مراسم آیینی مذهبی بوده یا بزمی شاهانه چندان مهم نیست شگفت همنوازی نوازندگانی است با سازهایی آشنا به همراه نوایی دلنشین از خواننده ای توانا! آن هم در زمانی کهن به درازای ۵۰۰۰ سال یک ارکستر واقعی- قدیمی ترین ارکستر موسیقی جهان - شاید تعداد ساز ها و نوازندگان از این هم بیشتر باشد چون این سنگ نگاره کامل به نظر نمی رسد.
جدای از اهمیتی که این سند تاریخی از نظر تاریخ موسیقی و هنر در جهان دارد بدون هیچ بزرگنمایی می باید از ایرانی بودن خود افتخار کنیم و به دنبال ان احساس مسئولیتی سنگین از این بابت که وارثان فرهنگی کهن زیبا و اصیل هستیم...

به نظر من ویژگی های عمده این سریال که از دلایل مهم موفقیت آن نیز هست عبارت است از :






